ഏതോ യാത്രയില്‍ കണ്ടും, കഥകള്‍ചൊല്ലിയുമേറെയടുത്തവരെങ്കിലും.......
                        നാം  പഥികര്‍.........
ഇനിയും  പോകുവതിന്നായ്‌  പാതകള്‍ ഏറെ ഉണ്ടെന്നാലും......
ഈ വഴിയില്‍ നാം..... വഴിയറിയാതെ  നില്‍പ്പോര്‍....!
ശൂന്യത പേറും മനസ്സില്‍... മൂകത മാത്രം കൂട്ടിന്...

ഇരുളില്‍,  ദുര്‍ബലപാതകള്‍ താണ്ടാന്‍ , ഏതു വെളിച്ചം തേടണമിനി  നാം....
പറയാന്‍ ഏറെ ഉണ്ടെന്നാലും, ഇല്ലൊരു വാക്കും ചൊല്ലീടാനായി...
പലകുറി ചൊല്ലിയ വാക്കിന്‍ ചുഴിയില്‍,
മുങ്ങി മരിക്കുകയാണിന്നീ  ഞാന്‍....

ഈ മണ്ണില്‍ നടമാടും ജീവിതത്തില്‍
ഇനിയുമൊഴുക്കുവാന്‍ കണ്ണീരുണ്ടോ
ദു:ഖത്തില്‍ ദുരിതത്തില്‍ ഉഴലുന്നു ഞാന്‍
ദുര്‍വിധിക്കെപ്പോഴും സഹചാരി ഞാന്‍

കാണാത്ത വില്ലന്‍റെ വിളയാട്ടത്തില്‍
കാണാതൊളിക്കുന്നു ഞാനെപ്പോഴും
എന്നാലുമെന്നാലുമെന്നാളും ഞാന്‍
എല്ലാമറിഞ്ഞോണ്ട് ചിരിച്ചീടുന്നു

ഈ ലോക ജീവിതനാടകത്തില്‍
സമ്മാനം നോക്കാതെ നടിക്കുന്നു ഞാന്‍
ഒരു നാളില്‍ ലഭിക്കുന്ന സമ്മാനമോ
ഒരു നോക്കു കാണുവാന്‍ ഞാനില്ലപ്പോള്‍

കാണാത്ത സമ്മാനം കണ്ടിട്ടപ്പോള്‍
നാട്ടാര്‍ പുകഴ്ത്തുന്നു നല്ലവന്‍ ഞാന്‍
അതു കേള്‍ക്കാന്‍ ഞാനില്ലയെന്ന സത്യം
അറിഞ്ഞോണ്ടു പറയുന്നു നല്ലവന്‍ ഞാന്‍

ഇവര്‍ നല്‍കും ഈ ഹാസ്യ സമ്മാനങ്ങള്‍
കാണാതെ പോയതാണെന്‍റെ ഭാഗ്യം
ഈ ജന്മം കിട്ടാത്ത സമ്മാനങ്ങള്‍
മറുജന്മം കിട്ടുമ്പോളെത്ര ദു:ഖം

മാനവ ജന്മം പുണ്യ ജന്മം
ആ ജന്മം നന്നായി ജീവിക്കുക