ആകാശത്തിലെ അനന്തം നക്ഷത്രങ്ങള്ക്കിടയില് ,
എന്നെ മോഹിപ്പിച്ചത് നീയായിരുന്നു......
നിന്റെ മിഴിയിലെ നനവ്, എന്റെതാണെന്ന് നിനച്ചു.,
ഏവരും നിദ്രപൂകുന്ന രാവില് ,നിന്നെയും നോക്കിയിരുന്നു,
നിശ്ശബ്ധമായ നിന്റെ തേങ്ങലുകള്ക്ക്, ഒടുക്കമുണ്ടാകണമേയെന്നു, പ്രാര്ഥിച്ചു !!!
ആകാശത്തിന്റെ അനന്തതയില്, എനിക്ക് പേര് ചൊല്ലി വിളിക്കാന്
നീ മാത്രം..........
ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് നിന്നെ ഞാന് വിളിക്കുന്നില്ല,-
എന്റെ ലോകം ദുഖവും,അശാന്തിയും , നിറഞ്ഞതാണ്.,,
നിനക്ക് രാത്രി ഉണര്ന്നിരിക്കാനും, പകല് ഉറങ്ങാനും കഴിയുന്നു,,,,
എന്നാല്, രാവുകളില് നിന്നെ നോക്കിയും,
പകല്, നിന്നെക്കുറിച്ചോര്ത്തും..,
ഞാന് , നിര്നിദ്രനാകുന്നു.
നിന്നെ നോക്കി കാഴ്ച്ച നഷ്ട്ടപ്പെട്ട കണ്ണുകളും,
നിന്നെക്കൊതിച്ചു, തകര്ന്ന ഹൃദയവുമായി,
പറയാന് വാക്കുകളില്ലാതെ......... ഞാന്..!!!!!
ഒരിക്കല് നക്ഷത്രമായി ,,, ഞാന് പുനര്ജനിക്കും........
അന്ന് ആകാശവീഥിയില് വെച്ച് ,
ഭൂമിയിലെ കഥകള് ഞാന് കാതില് നിമന്ത്രിക്കും,,
അതുവരെ ഈ മൌനവും പേറി , യാത്ര തുടരുക.......!!!!
No comments:
Post a Comment